‘Zo werkt het nu eenmaal’: aangeleerde hulpeloosheid op de redactie
Iemand stelt voor niet te reageren op een provocatie. Antwoord: leuk in theorie. De provocatie krijgt de voorpagina, en de volgende keer stelt niemand het meer voor.
Propaganda
75 verhalenHoe propaganda van overtuigen verschoof naar verwarren. Analyses van desinformatie, waarheidsmoeheid en de tactieken die een gedeelde werkelijkheid aantasten, en wat daartegen werkt.
De lege stoel: guilt by association in één zin
Iemand zegt één zin over een ander. Niets wordt bewezen. Maar daarna gaat niemand meer naast hem zitten, en wie het wel doet, krijgt het ook.
Achtduizend pdf’s na een Woo-verzoek: als openheid de nieuwe geheimhouding is
Scans zonder doorzoekbare tekst, bestandsnamen als bijlage_def_def2, geen register. Alles is openbaar. Niets is te vinden. Dat heet begraven in overvloed.
‘Doe je eigen onderzoek’: wanneer transparantie een wapen wordt
Het klinkt als het beste advies dat er is. Het is ook de zin waarmee iemand je een opdracht geeft in plaats van een antwoord. Over het verschil.
Zeventien verklaringen: waarom tegenstrijdige verhalen geen zwakte zijn
Een leugenaar kiest één verhaal en verdedigt het. Wie verwarring wil, kiest er zeventien die elkaar tegenspreken, en hoeft er geen enkele te winnen.
Eén sirene, drie buurtapps: waarom je buurt hetzelfde incident anders ziet
Dezelfde sirenes, drie groepsapps, drie gebeurtenissen. De buurt mist geen feiten. Zij mist de plek waar het meningsverschil kan beginnen.
‘Het was maar een grapje’: hoe de OK-hand een teken werd dat niemand kan weerleggen
In februari 2017 besloot een anoniem forum dat de OK-hand een geheim haatsymbool was. Als grap, om media erin te laten trappen. Het werkte, en toen werd de grap waar.
Waarom je zoekresultaten elke maand een beetje slechter worden
Je zoekt iets en vindt eerst advertenties, dan een kader, dan een samenvatting, en ergens daaronder het antwoord. Er was geen dag waarop dat begon. Dat is precies het punt.
Een bijna wit schilderij: wat Yasmina Reza wist over ruzie
Een man koopt een wit schilderij. Zijn vriend vindt het onzin. Binnen een uur gaat het niet meer over kunst maar over wie zij vijftien jaar lang voor elkaar zijn…
Waarom er niemand achter het reclamebord staat
Een bord langs de weg zegt iets tegen je. Je kunt niet terugpraten, want er staat niemand achter. Steeds meer van wat ons dagelijks toespreekt, heeft die vorm.
