Vier soorten content: waarom een content hub meer is dan contentdistributie
Circulerend, documenterend, presentationeel, institutioneel. De meeste organisaties hebben alleen de eerste, en moeten daarom steeds opnieuw beginnen.

Circulerend, documenterend, presentationeel, institutioneel. De meeste organisaties hebben alleen de eerste, en moeten daarom steeds opnieuw beginnen.

'Dat is jouw waarheid, ik heb de mijne.' Met Arendt zie je wat er op dat moment verdwijnt uit een gesprek, en wat de aanvaller nooit kan maken.

Het ene stuk scoort in de eerste maand, het andere wordt jaren later aangehaald. Over het verschil en hoe je het vooraf herkent.

Een stuk dat de lezer zelf test. Neem de technieken die je bij de ander herkent, en vraag je af wanneer je ze voor het laatst bij je eigen kamp…

Gladde berghutten, stemmen zonder adem, tiplijstjes zonder bron. Waarom slop geen bedrijfsongeval is en wat een maker nog te bieden heeft.

Eén kritische opmerking, honderden onbekende accounts, geen gesprek. Twee begrippen van Byung-Chul Han laten zien waarom het online debat vastloopt.

Wie leert kijken naar desinformatie, gaat haar overal zien. Dat is precies de blik die verwarring nodig heeft. Daarom eerst: zeven dingen die op propaganda lijken en het niet zijn.

De video is verwijderd en de feed stroomt door. Verbieden en verdrinken sluiten elkaar niet meer uit, en dat had Postman niet voorzien.

Drie kranten, één kabinetsbesluit, drie werkelijkheden. Het propagandamodel van Chomsky en Herman verklaart de selectie, maar niet de verwarring van nu.

Franse scholieren dansen voor de ME en agenten dansen mee. Waarom de #blocus-dansjes geen propaganda zijn, wat een gedeelde lach laat zien en wat de feed ermee doet.
